10 x dit wil je absoluut doen op Madeira

Vakantie naar Madeira

Oké, Goeree-Overflakkee en Terschelling zijn leuk. Maar voor het échte eilandleven moet je toch vaak wat verder reizen. Wist je dat je je na 4 uurtjes vliegen al waant tussen ruige bergruggen, vulkanische meren, dichtbegroeid oerwoud en schilderachtige vissersdorpjes? Ja jongens, welkom op Madeira!

Op dit mooie, vulkanische eiland vind je die heerlijke laid-back sfeer, gegarandeerd. Inclusief wuivend palmgroen, vriendelijke locals en verstopte baaitjes met woeste kustlijnen – omzoomd door hoog opgetrokken kliffen. Ja, Madeira maakt al je eilanddromen waar. (Ook in de wintermaanden trouwens, dankzij het subtropische klimaat!)

Waar je dan moet wezen? Dat lees je hieronder.

Let op! Kijk voor vertrek op Nederlandwereldwijd.nl en check of afreizen naar dit gebied is toegestaan. Indien, houd rekening met de eisen vanuit de lokale autoriteiten. Denk bijvoorbeeld aan een negatieve uitslag van een Corona-test.

Verblijven bij Quinta da Saraiva

Wakker worden? Dat doe je het liefst bij boetiekhotel Quinta da Saraiva. En al meteen bij aankomst weet je waarom: het uitzicht is er waanzinnig. Vanaf de heuvel (en het zwembad en de jacuzzi!) kijk je uit over het schattige vissersdorpje Câmara de Lobos en de eindeloze oceaan. Vergeet de giga hotelketens in het drukke Funchal, want hier ervaar je pas echt het leven van een local.  

Hotel Madeira

Lokale specialiteit proeven bij Santo António

Espetadas, gekruid vlees aan de spies, is op Madeira een geliefde lokale delicatesse. Indien je vlees eet, moet je dit zeker proberen! En dan raad ik je aan je knieën te schuiven onder een tafeltje bij de befaamde Santo António. Het is soms even ‘vechten’ om een tafeltje, maar even buiten wachten tussen de eilandbewoners, met alvast een glas Portugese wijn en een mandje Bolo Do Caco (zelfgemaakt knoflookbrood), is allesbehalve een straf. Leuk weetje: de vleesspies wordt geregen aan een lauriertak, wat tevens de smaak zo bijzonder maakt!

Paleistuinen bezoeken

In Monte kun je de Palace Tropical Garden bezoeken. Je kunt hier heerlijk verdwalen in ruim 70.000 vierkante meter aan weelderige jungle. Je spot hier allerlei verschillende inheemse, tropische flora en bijzondere kunst. Achter deze tuinen schuilt een geschiedenis achter die terug dateert naar de 18e eeuw. Maar de tuinen staan het meest bekend om hun (wereldwijd) grootste collectie van palmvarens.

Poncha & Madeira wijn drinken

Je kunt niet dit eiland verlaten zonder de poncha te proberen. Deze nationale drank is een tikkie sterk (40% alcohol), maar bijzonder lekker en wordt gemaakt van lokale rum, honing en citroensap. Ook is een wijnproeverij bij de beroemde Blandy’s in de hoofdstad Funchal een plek die je niet mag overslaan.

Op eilandsafari in een 4×4

Dit is misschien wel de beste tip die ik kan geven: ga op safari! Zeker als je in korte tijd veel van het eiland wilt zien. Bij Madeira Tours boek je al een tour vanaf 32 euro. En trust me, met je eigen huurautootje beleef en ontdek je het eiland toch echt anders. Tenminste, ik zag mezelf nog niet met een Fiatje onder watervallen doorrijden, dwars door het Laurierbos en de dichtbegroeide jungle, langs ruige kliffen en slibberige afgronden. Het is een vulkanisch eiland, dus horror-hellingproeven gegarandeerd, natuurlijk. Met een gids trek je echt de bergen en bossen in en kom je op plekken waar je anders niet zou komen. En tja, die 4×4 aandrijf is ook wel echt fijn, kan ik je vertellen. En kom op… wie wil er nou niet met zijn hoofd uit het dak stekend het eiland over crossen in een jeep?

Beklim de top van Pico do Arieiro

Dat zijn er eigenlijk twee! Het allermooiste uitzicht punt is Pico do Arieiro. Dan bevind je je op het hoogste punt (1818m) van het eiland en kijk je uit over de knalgroene vallei. Echt wauw. We kwamen aan en we zagen geen hand voor ogen – zo veel mist! Maar net toen ik het wilde opgeven doemde langzaam de eerste bergtoppen op uit de mist.

Levada walk  

Madeira is de ideale bestemming voor prachtige hikes. Je kunt oneindig wandelen door de groene valleien, en zelfs om het eiland heen hiken. Maar, mocht je nou niet zo’n onwijze hiker zijn, doe dan een (stukje) levada walk. Het eiland staat bekend om zijn ‘levadas’, en die vormen eigenlijk de perfecte wandelroutes. Levadas zijn de oude irrigatiekanalen waarmee ze vroeger water vervoerden over het hele eiland. Tip: wandel van Ribeiro Frio naar Balcoes, dwars door het laurierbos. Je komt uit bij ­­– de naam zegt het al – een ‘balkon’ met een waanzinnig uitzicht over het eiland. Ik vond dit een van de allermooiste uitzichtpunten van Madeira.

Street art bewonderen in Funchal

In de hoofdstad Funchal is het heerlijk om lekker rond te struinen door de smalle straatjes in het oude stadsdeel. Maar er is er één die je echt niet mag overslaan: Rua de Santa Maria. In het centrum vind je meer dan 200 beschilderde deuren, die elk een ander verhaal vertellen. Lees hier meer over dit bijzondere kunstproject.  Ook leuk: neem de kabelbaan naar Monte, bezoek de paleistuinen en ga terug naar beneden op de traditionele wijze: de Monte tobaggan! Een soort houten slee, die wordt aangeduwd door twee mannen die de slee bijsturen. (Ja, echt geen grap).

Zwemmen in vulkanische meren

Op verschillende plekken op Madeira vind je prachtige vulkanische meren, gevuld met zeewater, waar je gerust een duik kunt nemen! De mooiste vind je in het dorpje Porto Moniz, gelegen in het Zuidwestelijke puntje van het eiland. Maar ik raad je aan je hoofd boven water te houden, zodat je kunt genieten van het uitzicht! Want terwijl je zwemt, word je mooi beloond met een eindeloze view over zee. Deze natuurlijke zwembaden grenzen namelijk aan de Atlantische Oceaan! Hoe cool?

Dolfijnen spotten

Ja jongens, ik heb natuurlijk het allerleukste voor het laatst bewaard. Dus als je deze blog nog steeds leest: bonuspunten voor jou, want dit wil je! Oke1, stap 1: boek een tour bij Bonita da Madeira. Stap 2: stap aan boord van de houten, traditionele Gulet (zeilschip). Stap 3: houd je ogen open en je camera paraat! Stap 4: loop naar de nok van de boot, klim op de boeg en roep: I’m Jack Sparrow! (Oké, grapje, maar met een hoofdband om en een paar kralen in je haar is het net echt).

Kijk goed om je heen, want voor je het weet zwemmen de dolfijnen in boogjes langs de boot mee, zo gaaf. Tip: als je snel wagen- of zeeziek wordt, neem dan een half uur vóór je aan boord gaat een primatour (pilletje tegen misselijkheid). Het oude schip deinst nogal, zeker op de woeste golven van de oceaan. En het is me toch een partij verschrikkelijk (been there) als je kotsmisselijk op een schip, midden op de oceaan ronddobbert, waar je drie uur lang niet vanaf kunt. Just saying.

Wil je een wat beter beeld bij Madeira? Kan! Onder Highlights op mijn Instagram account bekijk je mijn stories van Madeira.

Liever andere eilanden ontdekken? Denk eens aan Ibiza, Sri Lanka of Bali.

Continue Reading

Een bakkie met… Merel van der Wouden @Blackbird Negotiations

Bakkie met Merel van der Wouden

Twee jaar geleden zei ze haar consultancy baan in Canada vaarwel, beëindigde haar relatie en vertrok naar Bali. Inmiddels runt deze powervrouw een succesvol bedrijf, coachte ze al ruim 150 vrouwen in succesvol onderhandelen en heeft ze een TEDx Talk op haar naam staan. ‘Nee’ zeggen? Daar draait ze haar hand niet voor om. Dan heb ik het natuurlijk over onderhandelcoach Merel van der Wouden (32), die zelfs in deze gekke Corona tijd haar beste maand ooit draaide.

Daar wilde ik natuurlijk meer over horen. Met name over haar passie voor gelijkheid en het dichten van de loonkloof. Je leest hieronder haar bijzondere ondernemersreis tot nu toe!

‘Eigenlijk zat het er altijd al in – dat onderhandelen. Het komt natuurlijk. Ik ben altijd goed geweest in grenzen aangeven en ‘nee’ zeggen’

Onderhandelen is dus zeg maar echt jouw ding. Hoe is dat zo gekomen?

“Gelijkheid en opkomen voor waar je voor staat, zat er al van jongs af aan in. Zo kwam ik als kind al op voor de rechten van de dieren. Ik ging als 7-jarig meisje langs de deuren en verzamelde handtekeningen tegen stierengevechten. Uiteindelijk ben ik Rechten gaan studeren. En tot op een zeker moment onderhandelde ik eigenlijk van alles. Tijdens mijn eerste baantje was ik de enige die de wc niet schoonmaakte. Ik zag heel goed waar de waarde zat, waar ik kon schuiven en wat er mogelijk was. Ook toen ik in de advocatuur werkzaam was, op de Zuidas, ging ik als enige stage lopen in Singapore. HR zei: dat is niet mogelijk, maar ik had een partner hierover gesproken en dacht: ik probeer het gewoon. Ik zie altijd mogelijkheden. Het is eigenlijk heel duidelijk communiceren en vragen wat je wilt. En als het een ‘nee’ wordt, ook oké. Maar dan heb je er wel alles aan gedaan.”

Wat is het moment dat je dacht: ik moet hier iets mee gaan doen?

“Toen ik een baan aangeboden kreeg in Canada in consultancy, ben ik strategisch gaan nadenken over onderhandelen. Ineens wordt er gevraagd of je wilt emigreren, terwijl je hier je leventje hebt. Toen dacht ik: hoe ga ik dit aanpakken? Ik heb goed onderzoek gedaan; bedacht wat ik waard ben en wat ik wil verdienen. Ik wilde me laten vertellen door een leidinggevende die zei: dit kan ik je bieden. Zodoende heb ik uitgezocht wat mijn marktwaarde was en zelf een eerste voorstel gedaan. Toen dacht ik: dit ga ik vaker proberen.”

‘Ik onderhandelde eigenlijk van alles. Tijdens mijn eerste baantje was ik de enige die niet de wc niet schoonmaakte. Ik zag toen al heel goed waar de waarde zat en waar ik kon schuiven’

En, met succes dus?

“Ja, zeker. Mijn CEO zei: ‘jij moet echt iets doen met onderhandelen. Ik heb nog nooit iemand ontmoet die zo goed is hierin.’ Toen dacht ik: ja! Ik wil werken met ambitieuze vrouwen. Leren nee zeggen en opkomen voor je rechten. En vooral: durven vragen wat je waard bent. Ik heb een business coach in handen genomen. Samen hebben we gekeken waar mijn kracht lag en waar een verdienmodel in zit. Zo is mijn pro-actieve onderhandelmethode geboren. Maar eigenlijk zat het er altijd al in – dat onderhandelen. Het komt een soort van natuurlijk. Ik ben altijd goed geweest in grenzen aangeven en nee zeggen.”

Ik vind vooral dat ‘nee’ zeggen zo moeilijk…

“Dat kun je leren, op basis van gevoel. Ik doe het stapsgewijs voor coaching. Ik voel, onderzoek en kijk of dat klopt. We leven in een wereld waar we alles onderbouwd willen hebben. Maar uiteindelijk neem je een beslissing altijd op gevoel. Alleen heb je daar niet genoeg aan bij onderhandelen. Met deze methode kun je het óók onderbouwen.”

‘Ik geloof echt in courage over comfort’

Waarom hing je je vaste contract in Toronto uiteindelijk aan de wilgen?

“Na 4 jaar Canada – heel leuk leven overigens! – voelde ik dat het niet genoeg was. Ik werkte in een grijze mannenwereld, waar alles volgens bepaalde regels ging. Zo werd verwacht dat je om 09.00 uur aanwezig was en niet voor 19.00 uur weg. Daar paste ik niet in. Als ik geleverd heb, dan ga ik. Ik hield niet van in-en uitklokken. Dus daar onderhandelde ik ook al, over mijn werktijden. Ik trainde bijvoorbeeld voor de marathon en glipte er tussenuit om te trainen. Terwijl we op een grote klus zaten en de rest tot 22.00 uur aan dat bureau bleef zitten.”

‘Ik miste iets, iets goeds doen voor deze wereld. En dacht: waar is dat kleine activistje gebleven, die de deuren langs ging voor handtekeningen tegen stierenvechten?’

“Ik werkte aan miljoenenprojecten voor banken en dacht ineens: ‘waar is mijn gelijkwaardigheid-gevoel gebleven? Dat kleine activistje die de deuren langs ging voor handtekeningen tegen stierenvechten? Doe ik er wel toe in deze wereld? Wat is mijn purpose?’ Het was niet impactvol genoeg. Ik vond het hele corporate wereldje plots verstikkend aanvoelen. Alles moest volgens dezelfde regels; op dezelfde manier – heel beperkend. Ik heb het ook heel leuk heb gehad, maar wilde graag meer vrijheid voor mezelf.”

Merel van der Wouden
Jesje Veling Photography

Wat was het moment dat je echt dacht: ik stop hiermee?

“Ik was op een yoga evenement in Toronto en daar was een nieuw watermerk FLOW. Zij hadden een challenge waarbij je een trip naar Hawaii kon winnen als je een foto postte. Ik ben heel goed in manifesteren en visualiseren en dacht: wij gaan deze trip gewoon winnen! Ik had een foto gepost en uiteindelijk nog die trip gewonnen ook, ter waarde van € 10.000. We vertrokken met drie vrienden naar Hawaii, waar we tickets kregen voor het yoga event Wanderlust. Daar komen alleen maar mensen die hun corporate baan opzeggen. En toen kwam het besef bij mij. Ik ontmoette DavidJi; een voormalige investment banker uit NYC die nu yogi is en expert op het gebied van breathwork en meditatie. En ik kon alleen maar denken: ik moet stoppen. Ik wil echt wat anders. Ik voelde het in mijn lijf, ik moest gewoon huilen.”

‘Vrouwen kunnen nét zo goed onderhandelen als mannen, het pakt voor hen alleen vaak anders uit. Dit heeft nog altijd te maken met onze maatschappij en de stereotypering rondom vrouwen’

Twee jaar geleden startte je Black Bird Negotiations, jouw bedrijf. In mijn ogen heb je al zó veel bereikt in die twee jaar. Kun je een beetje trots zijn op jezelf?

“Vind ik wel een beetje moeilijk.”

Waarom?

“Kijk, natuurlijk weet ik wel dat als ik terugkijk naar wat ik opschreef twee jaar geleden en kijk naar wat ik nu heb – ik trots mag zijn. Ik leef ik echt het leven dat ik heel graag wilde. Toch kijk je vaak naar de toekomst. Dat is aan de ene kant een valkuil, maar tegelijkertijd ook de reden dat je zo goed groeit. Eerst vierde ik hoogtepunten niet, maar nu na twee jaar heb ik iedereen een kaartje gestuurd om te bedanken. Als mensen mij volgen, kijk ik bij iedereen wie dat is. Ik had ook kunnen denken: shit, waarom zijn het er niet meer? Maar ik check nu elk profiel en denk: hee wat tof dat jij mij volgt. Daarnaast leer ik heel veel van mijn gratitude journal.”

Aan de ene kant zie je dat vrouwen letterlijk de prijs betalen als ze sterk een onderhandeling in gaan. Maar de andere kant van de medaille is dat we het niet vragen’

Waarom denk jij dat mannen nog altijd beter uit een onderhandeling komen dan vrouwen?

“Het is niet zo dat mannen beter zijn in onderhandelen dan vrouwen. Dat blijkt ook uit onderzoek van de Harvard Business Review.  Het heeft nog altijd te maken met hoe onze maatschappij in elkaar zit. De stereotypering rondom vrouwen leeft nog steeds; het gedrag dat we van mannen accepteren; de zorgtaken die oneerlijk verdeeld zijn. Als mannen om salarisverhoging vragen, is het sneller oké. Terwijl onderzoek uitwijst dat vrouwen letterlijk de prijs betalen als ze sterk een onderhandeling in gaan. Maar de andere kant van de medaille is dat we het ook niet vragen. ‘Be the change you want to see in the world.’ Je moet ergens beginnen.”

‘Als jong meisje moet je lief zijn, wie vraagt wordt overgeslagen. Dat zit er al heel jong in en werkt ook gewoon door in het bedrijfsleven’

“Mannen zien het als een spel, vrouwen niet. Wij zijn empathisch en voelen dat wanneer we sterk onderhandelen, het wel eens verkeerd kan uitpakken. Dit hangt weer samen met gender issues. We kunnen sterk onderhandelen als vrouw, alleen pakt het anders uit. Het zit minder in onze cultuur. Jongens zijn stoer, meisjes moeten lief zijn. Niet schreeuwen. En wie vraagt wordt overgeslagen. Dat zit er al heel jong in en werkt gewoon door in het bedrijfsleven. Heel jammer.”

Als jij een vrouw coacht die wordt ondergewaardeerd en keer op keer ‘nee’ verkocht krijgt, wat is dan jouw advies?

“Bedenk je hoe graag je er eigenlijk nog wilt werken, als je continu niet wordt gewaardeerd. Als je elke keer onderhandelt en je krijgt steeds ‘nee’ te horen, waarom zit je er dan nog? Je niet gewaardeerd voelen is zo naar en leidt uiteindelijk altijd tot weggaan. Waardering zit niet alleen in geld, maar ook in dat schouderklopje. Ik zeg altijd: als zij continu nee zeggen, wanneer zeg jij dan nee? Wat is jouw grens?”

Merel van der Wouden
Marieke van Dulmen

Hoe is deze gekke Corona-tijd voor jou?

“Ja, wel een uitdaging. Vooral omdat ik al veel online deed, ook op Bali al, wilde ik in Amsterdam meer die offline connectie aangaan. Daardoor had ik veel live evenement staan waar ik zou gaan spreken. Die werden gecanceld, dat was balen. Maar toch was maart mijn beste maand ooit. Ik zou eigenlijk mijn omzet verdubbelen, maar dat gaat hem niet worden. Het is dus een uitdaging, maar een mooie les in loslaten en vertrouwen. Ik kan er nogal een handje van hebben dingen te willen controleren, maar controle is schijnveiligheid. Het enige waar ik controle over heb, is hoe ik met een situatie omga. En niet hoe anderen dit doen. Het is tevens een goede les in omgaan met onzekerheid en angst voor mij. Maar zolang ik er positief in blijf staan, en me omring met goede mensen, komt het goed.”

‘Deze Corona-periode is een mooie les in loslaten en vertrouwen hebben’

“Daarnaast is het ook wel een tijd van reflectie. Ga eens bij jezelf na: is dit nog wat je wilt doen? Zit je op het juiste pad? Normaal razen we allemaal een beetje door. Ik heb veel veranderd en ga veel verandering doorvoeren, vooral zakelijk. Maar ook privé, qua vriendschappen. Door Corona kwam het vergrootglas te liggen op wat je nu hebt: gezondheid, familie en vrienden. En natuurlijk werk doen dat je leuk vindt. De rest wordt minder belangrijk en valt weg.

Waar krijg jij zelf echt jeuk van tijdens een onderhandeling?

“Wanneer de klant niet de waarde erkent van jouw kant. ‘Kost jou niet zoveel tijd toch?’ hoor je dan. Bijvoorbeeld bij influencer deals. Dat vind ik heel lastig met onderhandelen, maar dat doe ik gelukkig inmiddels niet meer zelf. Of wanneer mensen zeggen: my way or the high way. Dat vind ik ook zo lastig. Maar aan de andere kant denk ik, maakt het ook wel weer makkelijk: dan niet.”

Als je terugkijkt op de afgelopen twee jaar, waar ben je dan het meest trots op?

“Dat ik altijd mijn hart volg. Ik leef het leven dat ik wil, hoe moeilijk soms ook. Op mijn 30e zegde ik mijn baan op, verhuisde naar Bali en zei mijn relatie gedag na 5 jaar. Daar zit je dan ineens op een eiland zonder baan en vriend, maar ik ben zo blij dat ik dat dan tóch doe. Het was de beste keus ooit. Nu heb ik die man die wilde. Ik ga altijd voor wat ik echt wil. Zo ging ik als enige van al mijn vriendinnen naar een andere middelbare school, terwijl alle meisjes elkaar achternagingen. Courage over comfort, daar ben ik groot voorstander van. Wel ga ik proberen nog wat liever voor mezelf te zijn, wat meer te luisteren.”

Wat was een goede, maar harde les?

“Mijn grootste les is dat ik niet naar mijn intuïtie luisterde. Niet naar mijn gevoel. Dat heeft nooit goed uitgepakt. Mijn lijf weet altijd wat het beste is voor mij. Als ik daar niet naar luister, gaat het fout. Zo ben ik ooit gaan samenwonen met een kennis en dat werd één groot drama.”

Hoe zorg jij ervoor dat het ondernemerswereldje je niet opslokt? Waar vind jij je ontspanning?

“Ik wil nog meer vertrouwen op mijn intuïtie en mijn gut feeling. Ik kan niet in die power-stand als ik niet opgeladen ben. Ik mediteer, doe yoga en ik slaap heel veel – meestal 9 uur. Daarnaast schrijf ik gratitude lists in de avond en ben ik heel veel buiten. Ik moet echt connected zijn met de natuur. Alsnog zijn grenzen stellen soms mijn valkuil. Daarnaast weet ik dat ik lang ‘aan’ kan staan, maar ik probeer daar een balans in te vinden. Als ik de beste versie van mezelf wil zijn, moet ik me omringen met de juiste mensen, geen nieuws kijken en fijne boeken lezen.

‘Mijn grootste les is dat ik niet naar mijn intuïtie heb geluisterd, niet naar mijn gevoel. Dat heeft nooit goed uitgepakt’

Ik heb ook twee weken geleden afstand gedaan van een goede vriendin. Dat past niet meer in mijn leven. ‘Nee’ zeggen vind ik het allerbelangrijkste dat er is. Zakelijk gezien ben ik daar goed in, privé wat minder. Ik ben heel empathisch en gevoelig, dat is krachtig maar soms ook lastig. Ik kan er ook voor iemand zijn, maar moet er soms ook voor mezelf zijn. Anders kan ik er simpelweg niet meer voor iemand anders zijn.”

Wil je ooit weer naar het buitenland (als deze hele madness voorbij is)?

“Ja, alleen heb ik nu echt mijn plekje heb gevonden in Amsterdam. Na 5 jaar in het buitenland, waar ik heel lekker ging op vrijheid, ga ik nu heel erg goed op de structuur. En het hebben van één thuis, één basis. Vijf jaar in het buitenland is echt lang.”

Je ultieme tip voor ondernemers?

“Vertrouw op je intuïtie en creëer de juiste mensen om je heen. Een community van de juiste mensen met ervaring en mindset, die ook potentie in jou zien. Die mogen best realistisch zijn en eerlijk. Ondernemen alleen is niet makkelijk. Maar ik zeg wel altijd: start before you’re ready. Begin gewoon!”

Meer inspirerende ondernemersverhalen lezen? Klik hier.

Continue Reading

Een bakkie met… Sven Hoogeland @Highlanders Agency

Sven Hoogeland Traveling Dutchman

Hij is pas 25, maar runt nu al zijn eigen online marketing agency, telt een following op Instagram van ruim 21.000 volgers en verhuist volgende maand voor de vierde keer naar het buitenland – zijn droombaan achterna. Ondertussen kruist deze Travelling Dutchman – je raadt ’t al – nog maar al te graag de landgrenzen en doet hij ’s avonds vaker wel dan niet zijn ogen toe in de chicste hotels die onze aardbol rijk is. Van luxe glamping tent in de Sahara tot aan een vijfsterren boetiekhotel in West End, Londen.

Tijd voor een bakkie met Sven Hoogeland (25), die ik nog net op tijd wist te strikken voor een interviewtje, voor hij weer zijn biezen pakt.  

‘Mijn droomleven is eigenlijk nu begonnen, deze maand’

Je zou jezelf dus absoluut geen ‘influencer’ noemen. Toch volgen 21.000 volgers je dagelijks op de voet…?

“De term ‘Influencer’ heeft naar mijn idee een beetje een negatieve lading. Influencers worden vaak gezien als mensen die met selfiestand de hele dag door foto’s schieten en hun volgersbasis gebruiken voor eigen gewin. Ik wil gewoon mensen inspireren en informeren. En gebruik mezelf als proefpersoon om te kijken of ik iets leuk vind en of ik dat anderen ook zou aanraden.”

Oké, even hoor. Influencer valt al af. Hoe kan ik jou nou het beste noemen? Hotel Marketeer? Digital Nomad? Allround-ondernemer? Kortom: wat doe je nou precies?

 “Geen influencer, dus! All-round ondernemer dekt nu het beste de lading, denk ik.”

‘Tja, ‘influencen.’ Ik zie het niet zo. Ik wil gewoon mensen inspireren en informeren, meenemen in mijn leven

Let’s start with social. Hoe creëerde je zo’n grote following?

“Haha, ja iedereen vraagt: hoe doe je dat? Ik ben 5 jaar geleden begonnen, toen woonde ik in München en maakte veel content als uitwisselingsstudent. Dat vonden vrienden, familie en kennissen leuk. Ineens had ik 1000 volgers. Toen ging ik steeds meer met mensen op instagram connecten en schoot van 5.000 naar 10.000. En bij 15.000 dacht ik voor het eerst: zal ik eens een sponsorship proberen? Dat was Osprey backpacks. Dat vond ik toen zo vet. Dat motiveerde me om ermee door te gaan.”

Geen geheime succesformule, dus?

“Kijk, je moet uiteindelijk wel kwaliteit maken. Maar ik begon gewoon domweg op het juiste moment met posten op instagram met de juiste hashtags. Sommige weken ging het 500+ volgers. Ik vind het gewoon heel leuk om content te maken. Ik heb meerdere keren in buitenland gewoond, Rome, München, Berlijn – ik nam mensen daarin mee. Die levensstijl pak je zelf ook op als je daar woont. Sinds ik in Italië heb gewoond, kom ik vaak te laat en eet regelmatig ook pas om 22.00 uur. Als ik ooit weer als Nomad die kant op ga, zou ik naar Florence of Turijn gaan. Ik kijk ook alweer uit naar de volgende stap…”

‘Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst betaald heb voor een accommodatie. Het mooie is dat ik nu die stap zet om er ook inkomsten uit te halen’

Wanneer dacht je: hee dat reizen is best wel heel erg leuk…?

“In 2015. Tijdens mijn tijd in München. Ik heb nooit veel geld gehad als student, maar München ligt in Centraal-Europa, dus ineens ben je in Budapest, Wenen, Innsbruck, Berlijn. Toen dacht ik: dit is wat ik wil. Dat vond mijn vriendinnetje destijds toen niet zo leuk. Maar ik dacht sindsdien alleen maar aan reizen, reizen, reizen.”

Je ‘werkende’ leven ziet er te gek uit op Instagram. Toch denk ik dat velen niet doorhebben hoeveel tijd je erin stopt?

“Het wordt onderschat wat 21.000 volgers aan tijd kost per dag. Je wordt wakker en je moet 16 DM’s beantwoorden. Je bent er continu mee bezig. Het ziet er aan de buitenkant heel leuk uit, dat moet ook, maar ik wil ook die realiteit laten zien. Ik werk heel veel met fotografen en die merken dit ook. Zij hebben vrienden die vragen: kun je ‘ff’ een foto van me maken? Die denken: even die camera pakken, schieten en klaar. Maar als fotograaf moet je dure lenzen kopen, jaren ervaring hebben, editen. Er komt veel meer bij kijken achter de schermen – iets wat mensen vergeten. Wat ook niet erg is, dat heeft iedereen met zijn werk.”

Ja, er zit ook een andere kant aan social media natuurlijk…Letterlijk.

“Tijdens mijn studie had ik het perfecte leventje, dat deelde ik ook op Instagram. Maar dat haalt je uiteindelijk wel in. Dit heb ik het laatste jaar ook steeds meer gedeeld. Ik liep tegen dingen aan en op gegeven moment kon ik niet meer delen dat alles maar perfect is. En eigenlijk waarderen mensen het ook als je de andere kant laat zien. Het kost ook veel werk en tijd, maar ik heb gelukkig veel vrienden die het waarderen dat ze af en toe mee mogen.”

‘De afgelopen jaren hosselde ik van alles. Slapen in paleizen in Marokko, surflessen in Peru, een laptop, camper […]’

Maar ik zie ook regelmatig te gekke collabs voorbijkomen?

“Zeker! De afgelopen jaren hosselde ik van alles. Slapen in paleizen in Marokko, surflessen in Peru, een laptop, een camper in Spanje, maar op gegeven moment moet er brood op de plank komen. Ik kan wel eeuwig zo doorgaan, met Instagram collabs. Ik kan me eigenlijk niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst betaald heb voor een accommodatie. Maar het mooie is dat ik nu die stap zet om inkomsten ermee te genereren.”

Ja, iedereen vraagt zich natuurlijk stiekem af hoe je nou daadwerkelijk die boterhammen verdient…

“Ik managede voorheen de socials van een herenzaak, maar per oktober start ik met een nieuwe baan in het buitenland in Influencer Marketing. Daarnaast ben ik sinds 1,5 maand bezig met het opzetten van Highlanders Agency; een eigen bedrijf in hotelmarketing. Dit doe ik samen met Sofieke, zij is fotograaf. We regelen de branding, content marketing en social kanalen voor hotels.”

“Het is nu nog een side-business, staat nog in de kinderschoenen, maar we zijn deze week begonnen met shooten bij The Toren, een viersterrenhotel aan de Keizersgracht. We focussen op het segment vier- vijfsterrenhotels. Is leuker logeren, haha!”

Hoe ontstond het idee voor Highlanders Agency?

“Ik leerde Sofieke (mede-oprichter Highlanders Agency) kennen via zo’n Creators Group op WhatsApp. We hebben ideeën uitgewisseld, gemeet en eigenlijk binnen drie dagen een bedrijf uitgerold. Ik heb al met 70 hotels samengewerkt en als je veel wilt reizen, is het handig als je in de hotel business zit. Toen dachten we: let’s go. De mooiste dingen die ik tot nu toe heb gedaan, komen voort uit zo’n spontaan idee.”

Heb je nog tijd voor reizen, met een fulltime baan in combinatie met het ondernemerschap?

“Het enige voordeel van Corona is dat je nu remote kunt werken. Mensen zeggen: fulltimebaan, wat nu? Maar ik was toch altijd al aan het werk. Tijdens mijn roadtrip door Zuid-Amerika, werkte ik ook. Zolang je maar iets doet waar je 90% van de tijd betekenis in vindt. En bij deze baan kan ik ook zeggen: ik werk een maand vanuit Zanzibar.”

Hoe waren/zijn voor jou de Corona-maanden?

“Dat was vooral uitstel van wat komen ging. Ik denk dat ik nu pas echt Digital Nomad word – tot voorheen haalde ik er nooit echt inkomen uit. Maar om eerlijk te zijn, diende deze Corona-periode als goede pauzeknop. Ik vroeg mezelf af: wat wil ik nou echt? Vorig jaar haalde ik twee masterdiploma’s, cum laude. Ik was heel gefocust op banenjacht in Berlijn, maar die sollicitaties liepen niet echt lekker.”

‘Tijdens mijn studie had ik het perfecte leventje, dat deelde ik ook op Instagram, maar dat haalt je uiteindelijk wel in. Ik kon niet meer delen dat alles maar perfect is’

“Dan ga je toch aan jezelf twijfelen. Het was een soort excuus voor het feit dat ik niet verder kwam. Ik maakte mezelf helemaal gek: ‘Ik was toch al twee maanden afgestudeerd? Waarom had ik nog geen baan?’ Maar de corona-tijd bood weinig opties, dus ik had alle tijd om te resetten. Als ik zie waar ik nu sta, denk ik dat dat goed gelukt is. Nu wacht er een toffe baan, een side hustle en een avontuur in Zanzibar op me.”

Oké, ik moet het vragen. Tofste reisherinnering ooit? 1,2,3.. Go!

“Nu moet ik de eerste pakken die in me opkomt he? Ik was bij Salar de Uyuni in Bolivia. Op een avond zat ik met vrienden te chillen in een hot spring nabij Laguna Colorada, dat beroemde roze meer. Met een biertje in de hand keek ik omhoog en zag een super heldere sterrenhemel, de melkweg, en aan de andere kant van het meer onweerflitsen die weer reflecteerde in de lucht. Zo tof. Toen dacht ik: dit is wel het leventje. Oh en de Machu Picchu! Ik was er heel vroeg in de ochtend met slechts een handje vol mensen. Er liep een lama langs me en ik zag de mist die trok door de ruïnes… echt magisch. Ik heb er zo veel, maar dit zijn wel twee hoogtepunten.”

Wat is nog de droom?

“Qua bestemming? Kilimanjaro. Maar mijn droomleven is eigenlijk begonnen, deze maand!”

Heb je nog een tip voor mensen die ook willen ondernemen naast hun vaste baan?

“Dit is hét moment om het te integreren in je werkleven! Werkgevers staan ervoor open. Tegen de mensen die dit nog niet konden realiseren, zeg ik: blijf zoeken naar een manier. Binnen één telefoongesprek kan dit veranderen.”

Meer inspirerende ondernemersverhalen lezen? Klik hier.

Continue Reading
1 2 3 33